دانشجویان سوسیالیست دانشگاه ازاد رودهن

فراخوان  به کمپین برای آزادی دستگیر شدگان روز جهانی کارگر

کارگران، تشکل ها و نهادهای کارگری ایران و جهان!

در روز جهانی کارگر هنگامی که کارگران و خانواده های آنان که بنابر فراخوان کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه(مشتمل بر تشکل های مستقل کارگری ایران) که برای اعلام مطالبات خود و گرامی داشت این روز درپارک لاله تهران گرد هم آمده اند، به همراه تعداد دیگری از مردم حاضر درپارک مورد یورش نیروهای امنیتی-پلیسی و ماموران لباس شخصی قرار گرفتند.این نیروها با انواع ابزار و روش های سرکوب، تعداد زیادی را شدیدا مجروح و بیش از صد و پنجاه نفر را در حالی که مورد ضرب و شتم واقع شده بودند، دستگیر و روانه زندان کردند.از این تعداد هنوز حدود یکصد تن درزندان به سر می برند. این افراد هیچ جرمی مرتکب نشده بودند که این چنین غیر انسانی سرکوب و به بند کشیده شده اند. آنها فقط به خاطر این که همزمان با میلیاردها کارگر دیگر در سراسر دنیا و به دلیل طرح مطالبات میلیون ها انسان در ایران که هر روزه تحقیر می شوند، به دلیل برپاکردن تشکل های مستقل سرکوب می شوند وماه های متمادی حقوقی دریافت نمی کنند، تنها به دلیل این که صدای اعتراض برآورده اند، امروز در بدترین شرایط در زندان هستند. هر روز خانواده هایشان که برای آزادی آن ها در مقابل دادگاه ها و مراجع دیگرقضایی مراجعه می کنند اما با برخوردهای نامناسب و پاسخ های ضد و نقیض مواجه می شوند. ما میلیون ها کارگر و زحمتکش و مساوات طلب نسبت به عزیزان دربند و خانواده هایشان مسئول هستیم و نباید آن ها را تنها بگذاریم. باید فورا متحدانه دست به کار مبارزه ای وسیع تا آزادی همه دستگیر شدگان شویم.

 ما ضمن اعلام این کمپین از تمامی تشکل ها و نهادهای کارگری و حقوق بشر داخلی و بین المللی می خواهیم که با تمامی توان خود و به فراخور امکانات خود و از هر طریق ممکن، ضمن محکوم کردن دستگیری این عزیزان و درخواست برای آزادی بی قید و شرط آنان به حمایت های گوناگون و متناسب با توان خود از این عزیزان و خانواده های آنان و اصرار بر مطالبات اعلام شده در قطعنامه اول ماه مه این کارگران بپردازند.

                             زنده باد همبستگی طبقاتی کارگران جهان

اعلام حمایت ها، بیانیه ها و گزارش اقدامات انجام شده خود را به این  نشانی بفرستید: campain1may@gmail.com  

                                   نوزده اردیبهشت 88

                        کمیته ی برگزاری مراسم روز جهانی کارگر

سندیکای كارگران شرکت واحد اتوبوسراني  تهران و حومه

سندیکای كارگران نیشکر هفت تپه

اتحادیه آزاد کارگران ایران

هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش و تزئینات ساختمان

شورای همکاری تشکل ها و فعالین کارگری شامل:

       - کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد کارگری

       - کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

        - جمعی از فعالین کارگری

        - شورای زنان

کانون مدافعان حقوق کارگر

                                        و با حمایت :

 انجمن برق و فلز کرمانشاه- انجمن دفاع از کارگران اخراجی سقز – کمیته دفاع از کارگران هفت تپه - کارگران کارخانه پرریس سنندج- کارخانه بافندگی شین بافت سنندج –- کارگران کارخانجات شاهو- - نساجی کردستان- غرب بافت-آجر شیل -شیرپاک آرا- گونی بافی سما- آرد فجر- نیرو رخش- کارگران بخش خدماتی بیمارستان توحید سنندج -جمعی از بازنشستگان شهرستان سنندج -کارگران شرکت فرش غرب کرمانشاه- کارخانه لاستیک دنا – جمعی از کارگران سیمان قائن – جمعی از کارگران عسلویه – دانشجويان سوسياليست دانشگاههاي ايران – ...

ادامه دارد............

دستگیر شدگان اول مه مه روز جهانی کارگر آزاد باید گردند!

طی فراخوانی از سوی کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه 1388- که متشکل از تشکلهای مستقل و رادیکال جنبش کارگری ایران هستند- کارگران، زنان و دانشجویان و مردم زحمتکش را برای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در تهران دعوت کرده بودند.

 عصر روز جمعه 11 اردیبهشت در پارک لاله- اطراف میدان آب نما- تجمع  گسترده ای متشکل از کارگران ، فعالین و خانواده های کارگران، زنان و دانشجویان که حدود 2000 نفر میشد، با حضور پرشور و گسترده خود اقدام به برگزاری مراسم روز جهانی کارگر کردند. اما از سوی نیروهای امنیتی که ساعتها قبل از برگزاری مراسم کل منطقه را زیر نفوذ و کاملا تحت کنترل داشتند، شرکت کنندگان مراسم را به ضرب و شتم گرفته و تعداد زیادی از آنها را دستگیر و روانه زندان کردند، که در بین آنها تعدادی از فعالین سرشناس جنبش کارگری و جمعی از دانشجویان سوسیالیست به نامهای (زانیار احمدی، نجما رنجبران، علی معدب، سعید سجودی، جمال سید علی، سیروس رهیاد،حمید قربانی، سید جواد موسوی) دستگیر و تاکنون از سرنوشت آنها هیچ اطلاعی در دست نیست.

حضور گسترده‌ی شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر در تهران چنان نیروهای امنیتی را وحشت زده کرده بود که  برای پراکنده کردن و جلوگیری از برگزاری مراسم، با یورش وحشیانه با باتوم ، شوک الکتریکی، لگد، توهین و کت کتک کاری، افراد حاضر در محل را مورد هجوم قرار داده و مانع ادامه مراسم شدند.

پیشروی و تقویت جنبش کارگری ایران در چند سال اخیر و مبارزه مدام کارگران برای احقاق حقوق صنفی و طبقاتی خود، همچنین اقدام متحدانه و شجاعانه امسال کارگران ایران جهت برپایی مراسم مشترک و مستقل روز جهانی کارگر، بیش از پیش حاکمیت سرمایه و حامیان آن را وحشت زده و و ترس و خوف سراپا این حاکمیت را در بر گرفته است، که از هر اقدامی جهت سرکوب و به زیر کشیدن هر اعتراض و حرکت رادیکالی کوتاهی نخواهد کرد.

دانشجویان سوسیالیست قبل از هر چیز اقدام مشترک و متحدانه کارگران و شرکت کنندگان در مراسم روز جهانی کارگر را نقطه عطفی در جنبش کارگری و سوسیالیستی میداند و بر شجاعت و استواری همه فعالین کارگری، زنان و دانشجویان درود میفرستد و بر این امر مهم تاکید میکند که تنها با حرکت متحد و متشکل کارگران و جنبشهای رادیکال اجتماعیست توان مقابله با یورش حامیان سرمایه را خواهیم داشت.

ما دانشجویان سوسیالیست ضمن محکوم کردن اقدام زبونانه و وحشیانه حاکمیت و نیروهای امنیتی، آزادی فوری بی قید و شرط تمامی دستگیر شدگان اول ماه مه را خواستاریم! و از همه کارگران، زنان، دانشجویان، سازمانها و نهادهای آزادیخواه و انسان دوست در ایران و جهان میخواهیم برای آزادی هر چه زودتر و بی قید و شرط تمامی دستگیر شدگان اعتراض کنند و حمایت بی دریغ خود را وسیعتر اعلام نمایند.

زندانی سیاسی آزاد باید گردد!

زنده باد اول ماه مه روز جهانی کارگر

دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران
http://www.socialist-students.com/

12 اردیبهشت 1388

بیانیه دانشجویان سوسیالیست به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر

" امروز روز اول ماه مه عید رنجبران جهان است. امروز روزی است که رنجبران قدرت تشکیلاتی و اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را ظاهر می سازند. امروز در سراسر جهان، رنجبران کار را ترک می گویند و روز کار را جشن می گیرند. ..شعار انقلابی و سرود های بین المللی رنجبران تمام جهان را به تکان در می آورد... " هشتاد سال پیش در اول ماه مه ۱۳۰۷، حزب کمونیست وقت ایران در اعلامیه ای از کارگران و رنجبران ایران خواست که به مبارزه ی جهانی کارگران جهت احقاق حقوق خود بپيوندند . پس از گذشت اين هشتاد سال و وقوع رويدادها و تحولات اساسي در جامعه ايران ،  زنجيره مبارزات افتخارآميز و درخشان جنبش کارگري در ايران با نيرويي  بسي افزونتر ، صفوفي در هم فشرده تر و خود آگاهي اي به مراتب صيغل يافته تر کماکان ادامه دارد . امروزه به يمن مبارزات جنبش کارگري در ساليان اخير و به طور ويژه فعالين کارگري شهر سقز از سال 1383 ،  در خواست برگزاري مراسم غير دولتي و مستقل روز جهاني کارگر به خواسته اي تثبيت شده در اين جنبش بدل گشته است . کارگران در ايران در هرکجا که امکانش را بيابند راسا به اجراي حکم جهاني طبقه کارگر در مورد روز اول ماه مه يعني تعيين شدن آن به عنوان " روز کارگر " ، تعطيلي اين روز و  آزادي کارگران در انتخاب نوع برگزاري مراسم اين روز بر اساس تشخيص خود اقدام مي نمايند . برگزاري مراسم روز اول ماه مه بي ترديد لحظه اي در روند مبارزات بي وقفه طبقه کارگر است اما تاريخي که در پشت اين مناسبت جريان دارد و با خون و افتخار در هم آميخته است و جنبه و جايگاه نمادين اين روز ، به آن ارزشي ويژه و منحصر به فرد بخشيده است . " رزاي سرخ " در اين باره چه گويا و شفاف توضيح مي دهد  : " در حقيقت، چه می توانست به کارگران شهامت و ايمان بيشتری در قدرت خودشان بدهد تا يک توقف کار توده ای که آنها خودشان آنرا انتخاب کرده باشند؟ چه می توانست شهامت بيشتری به بردگان ابدی کارخانه ها و کارگاه ها بدهد تا فراخواندن گردانهای خودشان؟ پس ايده جشن پرولتاری بسرعت پذيرفته شد، و از استراليا، آغاز به گسترش در ديگر کشورها کرده تا سرانجام تمام جهان پرولتاری را فتح کرد... جشن گرفتن روز اول [ماه] مه بسادگی يک بار کافی بود، تا اينکه هر کس بفهمد و حس کند که روز اول [ماه] مه بايد يک نهاد سالانه و پيگير باشد... اولين [خواست اول ماه] مه پذيرش هشت ساعت در روز مطالبه کرد. ولی حتی پس از رسيدن به اين هدف، روز [اول ماه] مه از بين نخواهد رفت. تا زمانيکه مبارزه کارگر بر ضد بورژوازی و طبقه حاکم ادامه دارد، تا زمانيکه همه مطالبات پذيرفته نشده اند، روز [اول ماه] مه نموده سالانه اين مطالبات خواهد بود. و وقتي که روزهای بهتری سر زنند، وقتيکه طبقه کارگر جهان رستگاريش را بدست آورد- آنگاه هم بشريت احتمالاً روز [اول ماه] مه را به افتخار مبارزات تلخ و رنجهای بسيار گذشته جشن خواهد گرفت... " ( " منشاء روز اول ماه مه چه هستند ؟ " ، رزا لوکزامبورگ ) ....

۳- برپایی تشکل مستقل کارگری، اعتصاب و اعتراض و تجمع حق مسلم ماست!

۴ - دستمزدهای معوقه باید بدون عذرو بهانه پرداخت گردد!

۵- اخراج و بیکارسازی کارگران باید متوقف گردد!

۶ - حقوق زنان و مردان درتمامی شئون اقتصادی – اجتماعی باید برابرباشد.

۷- بازنشستگان باید ازیک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی برخوردارشوند.

۸ -کارگران با معلمان ( کارگران فکری) ، پرستاران وسایراقشارزحمت کش جامعه متحدند و ازمبارزات آنان پشتیبانی می کنند.

۹ - ازاعتراضات و خواسته های کارگران فصلی و ساختمانی قاطعانه پشتیبانی می کنیم.

۱۰-کارکودکان غیرانسانی و استثمارگرانه است. ما با فعالین لغو کارکودک هم سنگرهستیم.

۱۱- منصوراسانلو، ابراهیم مددی و دیگرکارگران زندانی باید بدون قید و شرط آزاد گردند و تعقیب های قضایی علیه دیگرکارگران باید فوراً پایان پذیرد.

۱۲- ما خود را متحد با جنبش های اجتماعی دیگرمانند دانشجویان و زنان می دانیم.

۱۳- ما ازکارگران مهاجرمانند کارگران افغانی ، به عنوان بخشی ازهم طبقه ای های خود ، قاطعانه پشتیبانی می کنیم.

۱۴- ضمن تشکرازحمایت های جهانی ازکارگران ایران، ما کارگران ایران، خود را متحد با دیگرکارگران جهان می دانیم.

۱۵- اول ماه مه، باید تعطیل رسمی گردد و هرگونه ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم این روزملغی گردد.